خدا داند ...

 

اگر می شد با شستشوی روزانه به خدا رسید

بی درنگ چون نهنگی به اعماق آبها می رفتم ؛

اگر می شد با خوردن گیاه او را شناخت

شادمانه به سیمای بزغاله در می آمدم ؛

اگر ذکر نامش او را عیان می ساخت

تسبیحی با دانه های بیشمار اختیار می کردم ؛

اگر سجده در برابر تمثالهای سنگی عیانش می ساخت

فروتنانه کوهها را می ستودم ؛

اگر با نوشیدن شیر می شد او را آشامید

چه بسا گوساله ها و کودکان می شناختندش ؛

اگر با ترک همسر می شد خدا را فراخواند

آیا هزاران تن عقیم نمی شدند ؟

میرابای می داند که تنها راه یافتن آن یگانه

عشق است .

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

از کتاب سرگذشت یک یوگی - پاراهامسا یوگاناندا